Okuduklarımdan(2)

"En uzun yolculuklar, insanın kendi içinde çıktıklarıdır." (Yüz: 1981, syf: 373)


"İnsanları sıradanlaştıran akıl ve zeka yetersizliği değil, hayata yönelik eğilim ve seçimleriyle ahlaki tutumlarının sığlığıdır…" (Yüz: 1981, syf: 419)

"Acı çekmek bize herşeyi, en çok da kendimizi duyumsayıp kavrayabilme yeteneğini verir." (Yüz: 1981,

"Acı çekmeyenlerin, acı çekme yetenekleri yoktur ve bu kişinin ruhsal zenginleşmesinin önündeki bir eksikliktir…" (Yüz: 1981, syf: 304)

"Özlemek acıyla akrabadır; lokomotifle katar gibi. Ama hangisi ötekini çeker, işte bu belirsizdir." (Yüz: 1981, syf: 407)

"Yaşam en çok suya benziyor. Hangi yatakta akarsa onun şeklini alıyor. Biçimi, kararlı bir tarzı, bilinen bir örgüsü, kokusu ve siz katmadıkça da bir rengi yok… Ama insan suyun hayat verdiği gibi, sel olup herşeyi yıkabileceğini de unutmamalı." (Yüz: 1981, syf: 134)

Sözler ....

Fotoğraf gibi birşeydir bu, nasıl fotoğraf kareleri zamanı anlık olarak durduruyor ve parlak bir kağıtta sunuyorsa, söz vermekte sunum yapmaktır karşıdaki insana veya insanlara..

İnsan hayatı genel olarak başkalarını mutlu etme, bekleneni sergileme üzerine kurulu olsa da, gerçekten başkalarını mutlu etmek için mi sözler veriyoruz ? Yoksa günümüz kaypak ve kaygan dünyasında rastgele bir alışkanlık mı oldu?

Eee ne diyelim !

O zaman "çok söz verecek kadar aceleci, tutamıyacak kadar unutkan olma"

dalgaları aşmak

Okuduklarımdan (1)

"İnsanlığın en büyük icadı ne yazı, ne de Tanrı; ruh; evet, sadece ruh. Oysa çürüyüp yok olacak bedenimize ölümsüzlük ekleme çabasından başka nedir ki ruh? Ölsek bile bir parçamızın yaşıyor olacağı düşünü canlı tutmaya çalışmak… Boş bir umut yani; düpedüz yalancılık, kutsallıkla maskelenmiş bir sahtekarlık hem de."(Mehmet Eroğlu - Zamanın Manzarası, syf: 42)


"Galiba mutlu insan yok, sadece mutlu olmaya çalışanlar var. Mutlu olabilen çıksaydı, şimdiye haberimiz olurdu. Yazdığımız, şarkılaştırdığımız, resmini çizmeye çalıştığımız hala hep mutsuzluk… Mutluluk, mutsuzluğun aksine, kısa ömürlü; çabuk tükeniyor…" (Zamanın Manzarası, syf: 199)


"Kıyıcılık ve merhametin birlikte var oluşunun, başka canlılarda olmazken insan türünde ortaya çıkışı ne trajik bir zıtlık. Ve bu zıtlığa beynimiz ev sahipliği yaparken acısını yüreğimiz çekiyor." (Zamanın Manzarası, syf: 240)


"Tüm insanlığın edinmesi gereken bilinçten söz ediyorum. Tanrı'yı icat ederken gösterdiğimiz o basiret gibi bir zihin uyanışı gerekli bize. Bir tür kavurucu sezgi, bir kıvılcım. Yaratıcı bir kavrayış…" (Zamanın Manzarası, syf: 361)


"Çıldırmışken, çıldırmamış gibi yaşamaktan bıktım…" (Zamanın Manzarası, syf: 431)

Yaratıcılık üzerine

Aranmadan ansızın akla gelen düşünceler, çoğunlukla en değerli olanlardır ve bu yüzden korunmalıdırlar, çünkü nadiren tekrar gelirler ...